نوشته: احمد فرید فرزاد هروی مدخل بحث: اسلام، به عنوان برنامه زندهxadگی انسان؛ نظام متکاملی است که تمام جنبههای زندهxadگی بشری را مورد توجه قرار داده است؛ طوری که هیچ گوشهxadای از حیات انسانیت که نیازمند رهنمود باشد، به فراموشی سپرده نشده است. ارتباط و چگونگی تعامل میان انسانxadها بنا به اهمیت حساسی که دارد، ستون فقرات زندهxadگی اجتماعی انسانxadها روی کرهxadی خاکی ما محسوب میشود. این ارتباط از ارتباط فردی تا ارتباطات میان ملتها، تمدنها، حکومتها و بالاخره ارتباط جهانی که امروزه جهان را به یک دهکدهxadی کوچک مبدل ساخته است، را در بر میxadگیرد و در این میان انسان بنا بر ایدهxadها و طرز تفکری که به آن متقاعد شده و با ارزشxadهای آن زندهxadگی میxadکند، روابط و تعاملات خویش را بر اساس رهنمودهای آن بنا میxadنهد و بنا بر همین فطرت، انسان مسلمان نیز با تمسک به رهنمودهای الهی در بخش ارتباط اجتماعی و تعامل با طیفxadهای مختلف اجتماعی، شیوه و طرز سلوک خویش را استوار میxadسازد.

نوشته: احمد فرید فرزاد هروی بغض و کینه یا محبت و عطوفت تنفر پدیده ی زشت و کریهی است که در آموزه های قرآنی و سنت رسول الله صلی الله علیه و سلم مذمت شده و انسان مسلمان را از تنفر و احساسات تنفر آمیز که منجر به بغض و کینه و نهایتاَ خشونت و افراط گرایی می شود، منع نموده است. انسان مسلمان در اصل انسان بودن، هیچگاه از انسانی دیگر نمی تواند تنفر داشته باشد چه از نظر مذهبی این فرد مسیحی باشد، یهودی، هندو، بودایی و یا پیرو دیگر فرقه ها و مذاهب... و چه از نظر نژادی سیاه باشد یا سفید، عرب و یا عجم باشد. اسلام برای ما می آموزد تا با نوع بشریت رفتار خوب و پسندیده داشته باشیم و خیر خواه آنان باشیم. دوستی و دشمنی انسان مسلمان فقط به خاطر الله تعالی است. مسلمان هیچگاه فقط به خاطر این که شخص غیر مسلمان است، از کسی تنفری بدل راه نمیدهد، بلکه همانطور که یک طبیب بیمارش را دوست می دارد، انسان مسلمان نیز غیر مسلمانان را به خاطر انسانیت شان دوست می دارد، به خاطر ادای رسالتش دوست می دارد و با وجود این، از بیماری شان بد می برد و با تمام روش ها برای درمان بیماری و برگردانیدن سلامتی روحی و روانی بیمارش تلاش می

نوشته: احمد فرید فرزاد هروی افراط و خشونت طلبی یا اعتدال و میانه روی ماهیت رسالت امت اسلامی بر وسطیت و میانه روی استوار است. همان وسطیتی که الله تعالی برای ترسیم خط مشی امت اسلامی در قانون اساسی مسلمانان بیان میxadدارد: ﴿وَکَذَلِکَ جَعَلْنَاکُمْ أُمَّهً وَسَطاً﴾ (بقره/۱۴۳) و همچنین ما شما را امت وسط و میانه روی قرار دادهxadایم. هرگاه امت از این وسطیت عدول کند؛ چیزی جز افراط و تفریط نیست. عدولی که تعامل امت را با بشریت از روشی مدبرانه و خیرخواهانه بر اساس عدالت؛ به روشی نا متعادل، مستبدانه و خشونت بار مبدل میxadسازد. این مبحث کوتاه مجالی نیست تا به اهمیت اعتدال و میانه روی در کار اسلامی و رسالت امت هدایتگر بپردازیم اما آنچه مورد توجه بحث ماست مقایسهxadی کلی میان تعامل پذیری، اعتدال و دوری از افراط و خشونت در صدر اسلام و کاستیxadهای عصر فعلی ما در این عرصه و دردها و آلام ناگواریست که امت ما در پی مجال دادن به پدیدههای افراط و تفریط، در پیکرش پدید آمده و به مرض مزمنی تبدیل شده است. در حقیقت سنت الله تعالی بر وسطیت و معتدل قرار دادن امت اسلامی برای جاری بودن ندای عدالتخواهانه و متعادل اسلام و ار

نوشته: احمد فرید فرزاد هروی دید حذف گرایی یا همپذیری و همزیستی تنوع در نوع بشر از ثابتهxad های خلقت الهی است. الله تعالی انسانxad ها را نه تنها از نظر فکر، عقیده، سلیقه، لسان، قوم و منطقه متفاوت آفریده است؛ بلکه حتی از نظر رنگ پوست و شکل ظاهری نیز هیچ انسانی را همانند انسانی دیگری نیافریده است. تنوع در آفرینش؛ در حقیقت یکی از نیازهای حیات بشر بر روی کرهxad ی خاکی است تا زندهxad گی اجتماعی انسانxad ها با همین تفاوتxad ها متمایز گردد و سبب شناخت و زیست مشترک آنxad ها شود. در بحث فکر و اندیشه نیز عین همان اصل بالا صدق میxad کند زیرا بنا بر رسالت سترگی که نوع بشریت در زمین حامل آن است. بدیهی است که انسانxadها بر مبنای طرز نگرشxad ها و برداشت از رسالت و نوع زندهxad گی به سوی تفاوتxad ها گام بر میxadداشتند.